!!!من با خودم قهرم!!!

گاهی وقتها چه ساده عروسک میشویم!

نه لبخند میزنیم نه شکایت میکنیم!

فقط سکوت میکنیم که کسی نداند در دلمان چه میگذرد!

سکوتم از رضایت نیست    دلم اهل شکایت نیست!

 اى واى بر اسیرى، کز یاد رفته باشد        بر دام مانده باشد، صیاد رفته باشد!!!

خیلى خسته ام!کاش این روزان و شبان تکرارزده رادستى مى تکاند.

به یادم خواهد ماند!

شبی تا صبح آواز بارش باران عزیزم را شنیدم،

و نتوانستم حتی از پنجره نیم نظری بر آن بیاندازم.

از شدت گرفتاری...!

واااای بر من که باز از کسی دوستت دارم شنیدم که نباید...

ولی اعتراف می کنم این بار نه دلم ریخت نه به قدر آن بار به هم ریختم!

یعنی که بار پیش از دل خودم خبر داشتم که می لرزد و یارای نه گفتن ندارد!

ولی باز هم ناراحتم! آیا این منم که دیگران را به این سو فرا می خوانم!

وااااااااااای بر من! 

این روزها آسمان

جای من یا جای خیلی های دیگر،

می بارد و سبکتر می شود...

انگار آدمی نیز وقتی دلش تنگ می شود

سنگین تر می شود...

یا اشک می بارد... یا کلمه ای می نویسد...شاید... 

بگذریم...

این روزها همه سراغت را

از من می گیرند:

بهار، باران

هوایی که نفسهایت را کم دارد

و همه بهانه هایی که یاد تو را نشانه گرفته اند...

و تویی که نیستی تا بهانه ات را بگیرم:

سلام، خوبی؟ روز بارانی ات بخیر...

هوای دل ابری ام را

هواشناسی، بارانی پیش بینی می کند

هرگاه که آسمان شهرم

آبستن باران است چون امروز

بارونام با رقصشون هلهله برپا میکنن
میشینن رو پشت بوم چترشونو وا میکنن
حالا توی کوچه ها صدای ساز بارونه
باد آواره داره تو کوچه آواز میخونه
چه هوایی چه هوایی چه هوایــــــی

بازم اون ابر سیاه رو هوا پر میزنه
نمیترسم از هوا که عشق تو چتر منه
ای دو چشمون سیاه تو آتیش گردونه من
این دوتا شعله وحشی چی میخوان از جون من
چی میخوان از جون من
چی میخوان از جون من

عشق تو یه کفتره تو چشم من پر میزنه
در خونه دلم با خستـــــگی پر میزنه
بسکه بارون اومده میلرزه و خیسه تنش
خونه های دلمو یـکی یــکی سر میزنه
ای دو چشمون سیاه تو آتیش گردونه من
این دوتا شعله وحشی چی میخوان از جون من
چی میخوان از جون من
چی میخوان از جون من

باز گره خورده بغضی در گلو

با بغض آسمان ابری این صبح دلگیر

اگر سر انگشتان نوازش باد گره نمی گشود

بارشی همزمان داشتیم

بر خاک نمناک و گونه های خشک من.

یک روز عالی

با باران صبح آغاز شد

و با عصر تو به پایان رسید